مغز مهربان

شعر جدید که می گویم...با اشتیاق تمام برای همه می خوانم... آنچنان ذوقی مرا فرا می گیرد که انگار نه انگار بر سر واژه به واژه اش وزن کم کرده ام...حس مادری را دارم که پس از آنهمه درد نوزادش را در آغوش گرفته است... ولی یک تفاوت بزرگ میان من و آن مادر است... همگان وقتی نوزاد را میبینند شاد می شوند وستایشش می کنند... شعر های من ولی یادبودی از درد است..یادگاری از عشقی تلخ... اما شاعر که باشی کسی جدی ات نم...

ادامه مطلب