غزل

33

گاهی از عشق فقط درد ودلی می ماند

شاعری سوخته دل،تنگ دلی می ماند

هی غزل پشت غزل هیچکسی می داند؟

که غزل گوی ز جانش غزلی می ماند!

غم دل را به زبان گوی ملامت شنوی

خوش لب شعر که از غم عسلی می ماند

ابر دل بست به دریا عاقبت باران شد

از نهایت سخن اشک ،منی می ماند

منکه از عشق به باران غزلی می خوانم

منکه عاشق نشوم شعر تهی می ماند

فیروزه رادمنشی

96/4/17

موضوعات مرتبط: شعر
برچسبها: فیروزه رادمنشی , عشق , غزل , شعر , باران مغز مهربان...