احیا

ای خاک کهن پرزگوهر،مظهرقدرت

سرشارهنر،عشق ووفا،پاکترینی

مجنون زتو،لیلی زتو،شیرینی وفرهاد

شاعربچکدازنفست ناب ترینی

این حافظ وسعدی وسنایی غزل خوان

شاگردتوهستندوتواستادترینی

امانتوانست به تاریخ رسیدن

هرچندکه درجرگه ی تاریخ ترینی

من راتوبگو،جای توامروزکجای است؟

هرچندکه دانم که توگوینده ترینی

مادست به دست قلب تواحیابکنیم باز

زیراتودراین وادیه شایسته ترینی

فیروزه تمام است سخنش قصه درازاست

یارب نظری کن که توهشیارترینی

فیروزه رادمنشی

برچسبها: فیروزه رادمنشی , شعر , ایران , شاعر , تاریخ مغز مهربان...