مغز مهربان

قلب؟!

کلمه عجیبی ست!

می گویند زندگی ما در دست اوست...

هوس کند،نابودت می کند...

انسانها قلب رامنشا عشق می دانند!

مگر می شود؟

می گویند احساسات ومهربانی از او نشات می گیرد!

انسانهای مهربان و صبور قلب بزرگی دارند!

عده ای می گویند انسانهای بزرگ،قلب بخشنده ای دارند!

ولی...از نظر من...واقعیت چیز دیگریست...

برای قلب همان تعریف اولی کافیست...

به عبارتی نامش را باید گذاشت:

نابودگر بی احساس...

این قلب منشاء عشق نابودگر است...

آن کسی که نامش اشتباها در ما پیچیده مغز است...

منشاءمهربانی،دوست داشتن،منطق،ادامه ی حیات...

مغز است که جلوی اشتباهات وعذاب را می گیرد...

مغز است که از بی منطق بودن و هوس ودلتنگی ها بیهوده گریزان است...

آری...

باید بگوییم...

مغز مهربان...

فیروزه رادمنشی

95/8/17

موضوعات مرتبط: دل نوشته
برچسبها: فیروزه رادمنشی , مغز , قلب , عشق , عذاب مغز مهربان...